''Οι 50 αποχρώσεις της Βίκυς''

Beyonce - Crazy In Love (Remix 2014) [''Fifty Shades of Grey'' Soundrack] (Lyric video)

50 αποχρώσεις του γκρί...

50 αποχρώσεις του Mr.Grey...

Διότι πίσω από την ηδονή και τα φετίχ κρύβεται ένας μεγάλος έρωτας. . .

One more story (love)...

But Who is finally Mr. Grey?

-<<Are you a romantic>>?

-

Που τελειώνει το πάθος & που αρχίζει ο ρομαντισμός;?

''When Ana comes into his life, she starts to unlock and he begins to open up''..

Και εδώ είναι που επεμβαίνει η καθαρά προσωπική μου άποψη, (Και βέβαια ένας άντρας μπορεί να αλλάξει.. όταν ερωτεύεται μπορεί να κάνει τα πάντα...,για τη μία και εκλεκτή.)

Γιατί, για όσους ήταν στην θετική κατεύθυνση, ας αναθεωρήσουν πως τα ετερώνυμα έλκονται, γιατί για όσους ανήκουν στην θεωρητική κατεύθυνση, αυτοί ήδη ξέρουν, πως τα ετερώνυμα απωθούνται ενώ τα ομώνυμα είναι αυτά που έλκονται...(!!!)Το παραπάνω 'θεώρημα' και σε πλήρη σύγκλιση με τον κανόνα της ταινίας μας: ''κυρίαρχος - υποτακτική'' έχει να κάνει με τις (human)ανθρώπινες καταστάσεις και τις σχέσεις που αυτές διέπουν. Με τελευταίο παράδειγμα τον Mr.Big, της Carrie Bradshaw και η εν ονόματι ταινία μας έρχεται να φωτίσει τον <<Mr. 'Άπιαστο'>> και την ωραιοποιημένη κατάσταση(δεν ξέρεις αν θα καταφέρει, να απομυθοποιηθεί; κι αν καταλήξει απωθημένο -γιατί είναι στη φύση των απωθημένων να εξειδανικεύονται-γιατί τα μεγαλύτερα απωθημένα δεν είναι αυτά που δεν άγγιξες ποτέ, αλλά αυτά που πήρες μια γεύση-)κουβαλάει, θα κουβαλήσει και θα εξακολουθεί να κουβαλάει,(<<-Χαρά στα τσουβάλια σας δίδα..>>)εξαιτίας του ''άπιαστου'', του ανίκανου να ''πιαστεί'', να ''κατακτηθεί''!.. Υπάρχουν όντως άνθρωποι που όχι δεν επιθυμούν αλλά δεν επιδιώκουν το επιθυμητό δέσιμο, διότι πίσω από τη μάσκα του<<μέχρι εδώ, εγώ τέτοιες σχέσεις συνάπτω>>, κρύβεται καθαρά ο φόβος, να μην πληγωθούν. Κι εκεί είναι που εμφανίζεται το κλικ του κατάλληλου/κατάλληλης και χειρίζοντας τα κατάλληλα κουμπιά, ο άνθρωπος ξεκλειδώνεται. Και εδώ είναι που επεμβαίνει το θέμα της κατάκτησης. Γιατί ναι, θα σε διεκδικήσω, αλλά για πόσο; Με λίγα λόγια, ο αρχικός μας σχολιασμός καυτηριάζει, το πόσο διαθετειμένος είσαι να ρίξεις τον εγωισμό και την εγωκεντρικότητα σου(που καθείς μας διαθέτει) και να δώσεις χώρο στον άλλο.(;) Γιατί τέλος, οι ''ψηλές μύτες'' απωθούνται.. ή να το πούμε διαφορετικά, ''Αν έχεις ψηλές μύτες'' απωθείσαι.. Αν προσπαθείς για το μαζί έλκεσαι..  

''Παραδώσου στο παγκόσμιο φαινόμενο''...

#pillowfighters

Έχει μεσολαβήσει ένα ταξίδι στην Ιταλία.. &άλλα τόσα θέματα που ονειρεύομαι να μοιραστώ μαζί σας. Επιστρέφω όμως πάλι με στήλη, αλλά και πάλι, για να μπω στη διαδικασία να γράψω σημαίνει ότι αυτό αποτελεί κομμάτι μου..

Δεν συνηθίζω να σκέφτομαι μέρες τις σκέψεις που πρόκειται να αποτυπώσω, για 'μένα η έμπνευση είναι: <<Σου ήρθε; Πάρε χαρτί &Γράψε!>>

Θα προσπεράσω πολλά μονοπάτια και θα κάνω λόγο κατευθείαν για την πηγή. Το θέμα μας έχει τίτλο:

Προσπάθησες? Κι αν θεωρείς ότι προσπάθησες ξεπερνώντας τα όρια σου, μα δεν βρήκες ανταπόκριση? ή απογοητεύτηκες..? Κι αν δεν προσπάθησες;;

Κι κάπου εδώ το θέμα μου θαρρώ πως οδηγήθηκε στο δίπολο:

Με βάση το παραπάνω τι να πρωτοενστερνιστείς; Ότι ισχύει σίγουρα το <<όποιος θέλει, ξαναπαίρνει;>>, ότι δεν σ' αφήνει να χαθείς;.. ότι <<όποιος ενδιαφέρεται, μαθαίνει;>> & το <<εμένα η γιαγιά μου έλεγε άμα σε θέλει βρε, θα κάνει τον ήλιο να ανατείλει από τη δύση>>? & όλα τα υπόλοιπα είναι δικαιολογίες? -Και σίγουρα οι πράξεις είναι επιλογές... μα, σίγουρα κάτι μεσολαβεί για να πάρεις μία απόφαση-επιλογή. . .Ποιο είναι αυτό το κάτι, καθείς το ξέρει...

Έτσι, ρίχνοντας μια επανάληψη στο ''The Notebook'', που σαφέστατα καθηλώνει με την συγκλονιστική, βαθιά, συγκινητική ιστορία αγάπης των δύο πρωταγωνιστών, παρατηρεί κανείς έναν Noah που δεν ξέχασε..και μια Allie που προχώρησε.. και κάπου εδώ μεσολαβεί η άγνοια,

-Why didn't you write me?Why?It wasn't over for me.I wainted for you for 7years.And now it's too late.

και κάπου εδώ μεσολαβεί η επανασύνδεση. Κι ενώ η κάθαρσή μας επιθυμεί το ''μαζί'', κανείς δεν κρίνει την Allie που αφήνει πίσω έναν άλλο άνθρωπο, με τον οποίο επιλογή της ήταν να προχωρήσει, σε γάμο!.. Κι από που αντλεί δύναμη η ανάμνηση ενός παιδικού, εφηβικού έρωτα;? Αρκεί το ότι είναι ο πρώτος? Αρκεί το ότι ήταν δυνατός; Φτάνει το ότι δεν ολοκληρώθηκε & κατέληξε απωθημένο; Φτάνει το ότι η φύση των απωθημένων είναι εξειδανικεύμενη;;

Κι ύστερα βρίσκομαι αντιμέτωπη με ''Τα γράμματα της Ιουλιέτας'' (Letters to Juliet), που σαν πέτρα ταράζει τα ήσυχα νερά, θέτοντας ερωτήματα που αγγίζουν τα υπαρξιακά?! Σύμφωνα με το αρχικό μας ''I wish i had tried'', <<Όμως δεν ψάχνεις για πάντα? ή σταματάς να ψάχνεις για πάντα;>> 

Και κάπου εδώ επεμβαίνει το μοιραίο.. Μοιραίο;? Στην φράση <<η μοίρα ήθελε να συναντηθούμε ξανά>> αντηχεί σοφά η μοίρα; ή οι πράξεις των ανθρώπων καθορίζουν τις επιλογές τους, ορίζοντας το πεπρωμένο τους?

Και πως πάλι η ανάμνηση ενός παιδικού, εφηβικού έρωτα φέρει την ίδια τοιουτοτρόπως <<τότε οικειότητα>>...??? Έτσι είναι... Πώς όμως [Έτσι είναι]? 

Ή οι δυνάμεις του σύμπαντος συνωμοτούν για ταύτη την οικειότητα??!

<<Το τι.. & το αν.. 

είναι δύο λέξεις,

μα αν τις βάλεις δίπλα-δίπλα>>

-''What if''?

The end

-I promise see you soon :-) 

  

A day after vocations_#summer@!!!

Summer..

Hair gets lighter..

Skin gets darker..

Water gets warmer

Drinks get colder..

Follow me on #instagram: biky biky

Music gets louder..

#Mojito Baby!

Nights get longer..

Life gets better..

With a few words,, the life restart.. ! :-) 

(We will drink tequila & dance tranquila!!!)..

γράφοντας για απωθημένους ουρανούς #apwthhmena #άλλα λόγια @

Είναι καιρός που απουσιάζω..& καιρός που ''σκηνοθετώ'' στο μυαλό μου τούτο 'δω το post, μα κάνω πίσω..και λόγω της συναισθηματικής μου φόρτισης και λόγω άγνοιας της κατάληξης.. Και καθώς τα πράγματα έχουν φτάσει σ' ένα σημείο, αποφάσισα να ξεκινήσω, να γράψω, δανειζόμενη τις αγαπητές φράσεις της Μαίρης Συνατσάκη, σχετικά με τον χωρισμό της: <<θα ήθελα να γίνετε να συμφωνήσουμε στο άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε. και μετά θα έγραφα ''άλλα λόγια''>> (!) 

Αρχικά, ας αποδεχτούμε το εξής ως γενικό κανόνα:

(Τι τα κρατάτε μέσα σας αυτά που νιώθετε; Μαζί σας θα τα πάρετε?)

Ας μην παραλείπουμε την αρχική μας κατάσταση:

Και ας πούμε ότι, κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα..

Κι είναι κι αυτό, που όσες λέξεις κι αν πεις..δεν αρκούν για να περιγράψουν αυτό που γίνεται μέσα σου..

(Και εκεί που η ζωή σου κυλούσε ρολόι, ξαφνικά ανατρέπονται ισορροπίες.. )Γιατί, βρε.. άτιμο, σύμπαν το κάνεις αυτό;;..

<<Ναι..εγώ αποδέχομαι ΠΩΣ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ..ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ!!>>Όμως αυτό συμβαίνει, γιατί πιθανότατα εμείς κάπου, κάτι χάσαμε στην πορεία..

Κι είναι κι αυτό.. που, το άρωμά σου, το πιο δυνατό ποτό...(μπαμ!)

 Κι όταν αρρωστημένο μου μυαλό σενάρια πάλι φτιάχνεις..Δεν σε πειράζει που προσπαθείς..σε πειράζει που δεν ξέρεις αν αξίζει.

Και κοίτα να δεις βρε παιδάκι μου.. .

Κι ας μην ξεχνάμε τι είναι κι αυτό το ''γυναικείο ένστικτο''..που πάντα προμηνύει-προφητεύει&κάτι σου λέει πως <<η εβδομάδα που έρχεται θα είναι μεγάλη>>. .

Εννοείται ότι συμβαίνουν τέτοια πράγματα στην εποχή μας.. <<Κάτσε μου λέει, μια φίλη μου, να πάρω έναν πρώην μου, να βγούμε φιλικά..>>(φιλικά;?!..)

(Όλα κρύβονται στον τρόπο που σε κοιτάζει, όταν δεν τον κοιτάς..)

Κι..

Είμαστε κι εμείς μερικές, που από ενοχές μας αρέσουν αυτές που αποκτάς γιατί έκανες κάτι που δεν έπρεπε, αλλά το ήθελες πολύ.. (Του κουραμπιέ απέναντι πείτε του πως τον θέλω..!)

Κι είναι κι μερικοί σαν την μετάφραση της google..που άλλα τους λες κι άλλα καταλαβαίνουν..αυτοί που τα υπονοούμενα δεν τα πιάνουν, με τα αυτονόητα μια χαρά τα πάνε..κι αυτοί που ούτε τα αυτονόητα ούτε τα υπονοούμενα δεν μπορούν να πιάσουν..

Με αγνοείς ή προσπαθείς να συνέλθεις από τη γοητεία μου;..

-Πως θα γίνει να σε ρίξω;

-Ξέρω εγώ, μόλις δεν κοιτάω, σπρώξε με..

-αγάπη μου μ'αποφεύγεις;όχι πάω να βάλω βενζίνη στο αυτοκίνητο..

γελάει ο κόσμος..

γιατί..μάθαμε να λέμε τελείωσε ενώ ακόμα γουστάρουμε..

Όμως, η υπομονή θα έπρεπε να χορηγείται σε ενέσιμη μορφή, γιατί με το ''κάντε υπομονή'' μόνο η Βουγιουκλάκη έκανε καριέρα...

Γιατί πολύ απλά, οι γυναίκες είναι σαν τα μαθηματικά, θέλουν πράξεις!

περιμένοντας την τύχη;(<<ότι είναι να γίνει θα γίνει>>)τον Θεό;(<<Περίμενε, ο Θεός ξέρει τι κάνει>>)το karma;(<<το πεπρωμένο φυγειν αδύνατο>>)τα άστρα(;)να σου λένε,<<είναι θέμα στρατηγικής, μη βιαστείτε>>.

Απορώ..

Ο έρωτας αξίζει μόνο αν συναντηθεί στη μέση.Άμα είναι να κάνεις όλη τη διαδρομή μόνος σου, χέστο. Άλλαξε πορεία...!

ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΕΣΥ ΒΡΟΝΤΟΦΩΝΑΖΕΙΣ:<<ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ΓΙΑ ΚΑΛΟ!>> :-)

Εσύ, όμως πες μας.. που αντί να ξεχάσεις για να προχωρήσεις, προχώρησες για να ξεχάσεις, ξέχασες ποτέ;(ε!)

ΙΣΩΣ ΜΕΙΝΩ ΤΟ ΑΠΩΘΗΜΕΝΟ ΣΟΥ,

ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ.

Γιατί

Δυο άνθρωποι που φιλήθηκαν στα χείλη δεν μπορούν να μείνουν φίλοι...

*Είπε ο Μπάμπης, στον ναυαγοσώστη*

Και κάπου  εκεί παλεύοντας με την <<καινούρια του εκδοχή>>. .&''στο μία είναι λύση'', αλλά δεν την έχω βρει ακόμα..

τα πράγματα είναι απλά, το θέμα είναι να το καταλάβεις...

Γιατί κακά τα ψέματα ότι δε σε σκοτώνει, ένα κουσούρι στο αφήνει.. [ΟΝΤΩΣ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΜΟΥ ΕΧΩ ΧΑΣΕΙ, ΟΝΤΩΣ ΔΕΝ Σ'ΕΧΩ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ, ΟΝΤΩΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΗ ΦΑΣΗ, ΜΕ ΕΧΩ ΑΝΑΓΚΗ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ!!!]

ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΖΟΥΝ,  ΑΝ ΤΑ ΘΥΜΑΣΑΙ!

 (!)

μήπως τελικά.?

Κι όταν το παρελθόν σου χτυπήσει την πόρτα, απλά θυμήσου τι έγινε την τελευταία φορά που του άνοιξες...

Τουλάχιστον πες πως..

(Φήμες λένε, πως τα μεγαλύτερα απωθημένα είναι αυτά που πήρες μια μικρή γεύση. .γιατί τελικά για ''ένα σκάσε'': <<σε θέλω>> ζούμε...)

Και να μου το θυμηθείς κάποτε, θα έρθουν οι εξηγήσεις που αναζητούσαμε, απλά τότε δεν θα τις χρειαζόμαστε.!

ΓΙΑΤΙ ΑΠΟ ''ΘΑ'' ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΚΑΙ Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ & ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ..!

{Καλύτερα αμαρτίες, παρά απωθημένα}oops..!

Γιατί τα καλύτερα σχέδια..τα κάνουν οι συμπτώσεις.. ;-)